2016
Boodschappen van dier naar mens, linken en thema’s:
Hoe communicatie die een eigenaar van dieren ontvangt een (thema-) link kan hebben
met wat er speelt in het leven van de eigenaar zelf.
Waarom komt juist dát dier op dát moment op jouw levenspad?
Wat heeft het je te vertellen?
Één van mijn katten en één van mijn honden hadden duidelijk zo hun eigen boodschappen voor mij!
Het is mooi om te zien en merken dat dieren zulke echte boodschappers kunnen zijn in het leven van mensen
en zelf “kiezen” wanneer, bij wie en hoe ze op het pad komen.
Wiens leven ze aanraken en beïnvloeden, met welke boodschap/ rede.
Vanaf dat mijn eigen leven en gezondheid weer meer stabiel werd
kwamen er dieren met hele andere behoeften op mijn pad om te tolken e/o te behandelen.
Maar wat daar aan vooraf ging…
Na het overlijden van mijn katertje kwam na een tijd mijn eerste hond(je).
De naam van mijn overleden kater verbasterd tot iets vrouwelijks en voila, de nieuwe pup had een naam.
Of dat slim was heb ik me later vaak afgevraagd,
ze bleek net zo eigengereid en zelfstandig als mijn overleden kater.
Energetische overdracht?
Bij de keuze van het ras heb ik me laten leiden door wat ik een hond op dat moment bieden kon.
Als je een hond biedt wat hij/zij nodig heeft, is hij/zij simpelweg het gelukkigst.
Onzeker als ik was liet ik mijn omgeving van toen mede invloed hebben.
Er kwam een kleine hond.
Beter was geweest als gezondheidsproblemen boven aan mijn lijstje hadden gestaan. (Ben sowieso meer “grote honden mens”).
Let wel, ik heb vanaf dag 1 zielsveel van haar gehouden en dat tot haar laatste adem gedaan!
Daar zat ik na een x-aantal jaren met een vreselijk lieve hond, die vreselijk eigenwijs was
en een vreselijk groot medisch dossier had opgebouwd. Wat vooral voor haarzelf het naarste was.
Toch ging het ook nu weer om een boodschap die ik mocht ontvangen.
Met haar aan mijn zij werd het me voor het eerst duidelijk dat mijn sensitiviteit naar dieren toe,
mijn vermogen om informatie van hun op te vangen, vooral medisch gericht was.
Elke keer als ik weer met iets vaags in de spreekkamer van de dierenarts eindigde,
bleek er na een lange omweg met “nee mevrouw er is niks met uw dier aan de hand”
uiteindelijk vaak weldegelijk iets aan de hand te zijn.
En dan ook meteen helaas niet de minste kwalen.
Zelf ben ik geboren met een medische aandoening waardoor ik anders kijk naar het waarom/ mogelijke oorzaken,
de gevolgen op verschillende vlakken van bestaan en de mogelijkheden/ mogelijke oplossingen van (de gevolgen van) gezondheidsproblemen.
Ook heb ik als volwassene lang geleefd met een auto-immuun probleem zonder het te weten.
Veel nieuwe klachten konden dus niet worden geplaatst.
Niet door artsen en niet door mijzelf.
Later zou blijken dat mijn andere hond hierin mijn lijden deels had overgenomen
en zo met zijn ziek-zijn een hele belangrijke boodschap voor mij had.
Ik was namelijk ziek, en bij het te lang uitblijven van een behandeling zou dit zeer ernstige gevolgen hebben.
Onze beider problematiek droeg/draagt zelfs deels dezelfde naam! Hoe bizar.
Uiteindelijk werd mij duidelijk (gemaakt door de dieren op mijn pad)
dat mijn eigen medisch dossier heel goed een reden kan zijn, waarom dieren het veilig vinden
om specifiek medische informatie met mij te delen.
Dat inzicht heeft mij erg geholpen om me niet meer verplicht te voelen
om alle ziektes bij dieren op te moeten lossen, lijden te moeten voorkomen of oplossen
en om niet meer in termen als “falen” en “fout” te denken en voelen.
Ik heb destijds dan ook “nieuwe afspraken met de kosmos” gemaakt.
Gelukkig mag ik al heel lang veel meer doen dan alleen maar baasjes vertellen dat hun dier ernstig ziek is.
(Tegenwoordig verbergen dieren het soms zelfs in hun communicatie naar mij. Ook weer ingewikkeld en een diepere les).