2019
Ieder dier is anders, ieder dier leeft een ander leven en dus heeft een andere geschiedenis.
Er zijn heel veel lieve herplaatste dieren, al dan niet sensitief e/o getraumatiseerd, die heel gelukkig in een “tweedekanshuisje” wonen. Het is echter niet altijd vanzelfsprekend. Er kan sprake zijn van een enorm complex samenspel van factoren, welke hun uiting kunnen vinden in het gedrag en de behoeften van het dier. Daarom zou het wellicht goed kunnen zijn om ook eens stil te staan bij dingen als;
Weet je hoe je intrinsiek verbinding maakt, met een hond die nog niet durft of simpelweg nog niet kan verbinden?
Die nog/niet meer verder kan of durft te kijken dan t puntje van z’n eigen neus?
Weet jij wat je moet bieden?
Bezint eer ge begint, of te wel iets om over na te denken.
Zo’n proces doe je niet “even tussendoor”.
Een dergelijk proces is een serieuze tijd en energie investering.
Een commitment voor de lange termijn.
De herplaatser bepaalt, met zijn/haar behoefte en geschiedenis, het tempo.
Niet altijd komt het tot volledig participeren in het dagelijks leven, een huishouden, een gezin.
Soms zijn er blijvende aanpassingen in je leven/gezinsleven en in je dagelijkse routine nodig.
Soms is een dier fysiek, emotioneel beschadigd.
Soms is er sprake van trauma en trauma maakt gevoelig.
En wat als je dan als dier in basis ook nog hoog sensitief bent? Wat nou als nog niemand dat aan jou als dier heeft durven of kunnen zien, en daardoor de handling die je tot heden gehad hebt op z’n zachtst gezegd precies NIET is wat je nodig hebt?
Het veroorzaakt verharding, verstaring van de problematiek van het dier.
Wat heeft een dier in zo’n situatie nodig?
Durf jij jezelf serieus af te vragen of je te bieden hebt wat deze herplaatser nodig heeft?
Verder te kijken dan intentie?
Wil je redder zijn, held?
Waarom denk je dat je het kan? Waar hangt dat volgens jou vanaf en hoe verhoudt zich dat tot wat het dier nodig heeft?
Durf jij die confronterende kijk in de spiegel te doen?
Durf je je verwachtingen, wensen en eisen aan de kant te zetten, een voor de herplaatser voldoende veilige omgeving te bieden en te zijn met wat is?
Vaak kun je met de juiste professionele ondersteuning, welke vanuit verschillende invalshoeken in onze maatschappij ruimschoots beschikbaar is -again choose wise!-, een hele hoop bereiken richting welzijn, gezondheid en een fijn leven samen voor (het “beschadigde”) dier en mens.
Waarvandaan -regulier e/o alternatief, bij voorkeur een combi zou ik zeggen- je ook hulp of ondersteuning vraagt, alleen wanneer je eerlijk bent -daar waar je hulp vraagt- over het dier, jezelf en jouw situatie, kan iemand iets voor je betekenen.
Goed om te realiseren dat anders de herplaatser de dupe wordt e/o er potentieel gevaarlijke situaties kunnen ontstaan.
It could be a bumpy ride, a challenge and a task not easily done!